ใฝ่พะวงหลงเฝ้าสาวเจ้าบางปะกง พางวยงงหลงเก้อเพ้อหา
โอ้เวรกรรมจำพรากจากไปไกลตา ในอุราระทมตรมไหม้
เจ้าทำเมินพี่หมอง โธ่เจ้ามองพี่เหมือน
ผ้าพันกันเปื้อนนานก็เลือนร้างไป ไยมาตัดไมตรี
น้องมีแฟนใหม่ ทิ้งชาวนาไร่ไปกับหนุ่มเศรษฐี
น้องลืมเรือบด นั่งรถอร่ามงามด้วยศักดิ์ศรี
ยามพี่ล่องเรือมาตามประสาบ้านเรา
หาคนงามถามข่าวมองหาสาวไม่มี ชีวีแทบขาดรอน
บางปะกงน้ำคงขึ้น ๆ ลง ๆ ใจอนงค์ก็คงเลอะเลือนกระล่อน
ปากน้ำเค็มไหลลงก็จืดก็จาง ใจน้องนาง ร้างราเลยจางจากจร
ใจนารีสวยสด คงคดดั่งลำน้ำ พี่ขืนพายจ้ำคงต้องช้ำแน่นอน
ต้องจอดเรือขอลาแม่กานดางามงอน
วอนหลวงพ่อโสธรจงดลใจให้ยอดชู้
เจ้าอยู่แห่งไหนอยู่ใกล้หรือไกลสุดกู่
ได้ยินเพลงร้องน้องจงคืนสู่ พี่จะคอยพธูอยู่ที่บางประกง